maandag 28 maart 2011

Kindergarten

Vlakbij de Engelse school is er de ACE Kindergarten. Evi, de weduwe van het schoolhoofd van ACE, is al acht jaar het hoofd van deze kleuterschool. Eerst was de kleuterschool gevestigd in het gebouw naast de Engelse school. Wegens ruimtegebrek zijn ze verhuisd naar een grotere lokatie en is de oude omgetoverd tot koraanschool. Trek je schoenen maar uit, dan gaan we met Evi de nieuwe lokatie bekijken. Hello class, how are you doing? I’m fine teacher, and you? Er werd kort lesgegeven aan de mini Indo’s: buitenlanders hebben grote neuzen, en hun lange lijf is vaak wit. Sommigen van de in uniform met stropdas gestoken kids waren erg nieuwsgierig. Terwijl anderen eerst dankbaar gebruik maakten van de rug van hun vriendinnetje om achter weg te kruipen. Dit was de leukste van de zes klasjes. Let vooral op het kapsel van het jongetje middenin het groepje. Dat wordt vast en zeker een hartenbreker.
Bij het afscheid geven de kinderen guru Shu een handdruk en brengen haar hand als teken van respect naar hun voorhoofd.

ACE Pariaman

Vorige week zaterdag arriveerden we in Pariaman, een kustplaats in de provincie West Sumatra. In 2000 en 2005 was Ed hier al geweest en heeft toen een tijdje Engelse les gegeven op de Engelse school Aziz Chan English Course (ACE).
Ed werd inderdaad direct herkend en we werden warm ontvangen.
Er was echter zeer verdrietig en schokkend nieuws. Het schoolhoofd en toenmalig gastheer Azhari is in 2006, op 40-jarige leeftijd na een kort ziektebed aan een nieraandoening overleden.
In gedachten bij Ed’s vriend stonden de twee ‘buleh’ (buitenlanders) echter ‘s middags direct voor de klas.Het nieuws dat er twee buitenlanders voor de klas staan ging als een lopend vuurtje door de wijde omgeving van Pariaman. Het resultaat was druk bezochte lessen. Zo hebben we zelfs een middag voor een klas van meer dan honderd studenten gestaan.De leeftijd van de studenten varieërt tussen de acht en twintig jaar. Klassikaal worden woorden en zinnen opgedreund en wie niet goed genoeg meekomt met de rest van de klas, moet voor straf op de stoel gaan staan.Nieuwe woorden in het Engels worden overgeschreven van het bord. In deze les werden verschillende beroepen in het Engels geleerd.
Is het niet grappig te zien hoe gedisciplineerd deze jongen alles zomaar van het bord overschrijft? Zou hij over een maand nog weten wie of wat toch ook al weer “Rutte” is?

dinsdag 22 maart 2011

Visquiz

Tijdens twee van onze snorkelsessies op Pulau Weh hebben we onze camera meegenomen. Hieronder de opbrengst van twee middagen met je snufferd onderwater kijken. Scroll naar beneden en vijzel uw viskennis wat op met de 'Herken de visquiz'. Een setje Ghost Pipefish. U denkt: "Huh, ik zie twee blaadjes dobberen in het water". Wij garanderen u echter dat het hier twee schatten van groene vissies betreft.
Een giant Pufferfish. Die kan zichzelf opblazen en volzuigen met lucht en water. Hier verkiest hij echter zichzelf te verstoppen onder het rif, dat kost hem heel wat minder energie.
Zoekt u maar goed, dan vindt u onder de rots een Giant Porcupinefish. Die kan zichzelf ook opblazen. Daarbij heeft hij ook nog wat venijnige stekels op zijn rug. Toch ziet het lieverdje er met zijn enorme ogen erg aandoenlijk uit.
Een Blue Seastar. Die had u zonder twijfel natuurlijk al lang herkend.
Dit is een samenscholing van een viertal Pipefish. Verre familie van die groene jongens bovenaan de pagina, maar met een heel ander uiterlijk.
De Crown of Thorns Starfish. Een paarsblauwe doornenkrans. Deze jongen met zijn giftige stekels leeft van de consumptie van koraal. Niet echt een geliefde bezoeker dus.
Zoekt u maar naar een uitermate boze Bearded Scorpionfish in dit plaatje.
Ed's favoriet maakt zich hier uit de voeten. Het betreft een Clown Triggerfish. Zwart en geel met witte stippen op zijn onderlijf.
De Orange Tail Butterflyfish die hier boven het koraal hangen komen uit een enorme familie met talloze verschillende soorten en kleuren. De Butterflyfish worden gekenmerkt door hun vorm. Rond, met puntige staarten.
In de verte neemt een school Blue Powdered Surgeonfish een vluchtheuvel op het koraal.
Deze kent u al, de Green Turtle.
Wat is dat nou, daar in de verte?
Een school met Razorfish. De scheermesjes verplaatsen zich verticaal en het is alsof ze worden bestuurd door een enkele brein.
Wat een schatje. Een Giant Moray Eel. We spotten hem in water wat een meter diep was. Als je er bijna overheen zwemt schrik je toch best van deze jongen.
Het formaat van een fikse bovenbeen, met een lengte tot 250 centimeters. Hij ligt hier opgekruld onder het koraal. We sluiten af met een setje van de mooiste en meest bizarre vissen die het duiken en het snorkelen van Pulau Weh kenmerken, de Lionfish. Giftige stekels als manen aan alle kanten en de kleuren van het koraal; deze vriend is tegen alles opgewassen.
In een prachtige duikvlucht scheert hij over het rif. Het was een geweldige ervaring om op 25 vierkante meter rif een compleet dozijn van deze vissen te spotten.

Schildpaddensoep

We zitten inmiddels ver weg van Pulau Weh, in het West Sumatraanse Pariaman. Maar de volledigheid gebiedt ons u nog even te verblijden met wat foto's van onze snorkelsessies op het tropische eiland Pulau Weh. Dit vrolijke schouwspel kwamen wij onderwater tegen. Een Green Turtle doet zich tegoed aan een - hopelijk dode - kwal. We horen u sidderen bij het idee. Klinkt het Engelse Jellyfish u wellicht smakelijker in de oren?
Zo voltrekt de jacht van een schildpad zich zo ongeveer: langzaam dobbert hij wat door het water en doorkruist hij fladderend het groene rif.
Daar achter het koraal vermoedt hij een heerlijke hap, want het aroma van een overmatig sappige Jellyfish waaiert hem in de warme stroming tegemoet. Dit plaatje doet u, net als onze vriend, natuurlijk ook watertanden.
Shu geeft als een ware bordjes draaiende Leontien aan hoe groot de Jellyfish is.
We zijn tijdens het snorkelen heel wat van die jongens tegengekomen. Deze bemoste kerel zat zich lekker te camoufleren op het koraal. Let wel, deze foto is op drie meter diepte genomen. We konden wel concluderen dat hij ietsie beter is in het inhouden van de adem.
Om de een of andere reden gooide deze schildpad zijn handen in de lucht en ging hij er als een haas vandoor.
Was het wellicht al dat functioneel naakt, of vermoedde hij een not so happy ending in een warm bad, om vervolgens te worden opgediend als de gevreesde Chinese Schildpaddensoep?
Fly Forrest fly!

donderdag 17 maart 2011

Snorkelsessies Pulau Weh

We hebben tijdens ons verblijf op Pulau Weh menig uur in het water doorgebracht, zowel met een duikuitrusting, als ook met de ouderwetse snorkel, masker en flippers. Het duiken was prachtig, maar tijdens onze snorkelsessies, die voor de deur van onze bungalow aan de oever van de Andamanzee begonnen, hebben we ook indrukwekkende dingen gezien.
Trek je klamme, dampende duikschoenen aan en spring met ons in het turkoois voor een snorkelsessie.
Een kleine afdaling naar de waterkant en het feest kan beginnen.
Dit is géén aangespoelde Mola Mola, maar Ed die een setje Robust Ghost Pipefish (waarover later meer) aan het bespioneren is.
In een volgend blog zullen we wat fototjes plaatsen van het onderwaterleven rond Pulau Weh en het eilandje op de foto hierboven: Pulau Rubiah.

Tropische vergezichten

Op dit moment zitten we op het vliegveld in Banda Aceh en wachten we op onze vlucht naar Medan. Gebruikmakend van de gratis Wifi voorziening kunnen we mooi de wachttijd invullen met wat achterstallig weblog onderhoud. Even wat plaatjes van prachtig Pulau Weh.
Shu: "Kijk dan, een zwarte bosaap die van zijn brommer is gestapt om een kijkje te nemen bij één van Weh's viewpoints".
Niks mis met een dergelijk vergezicht, toch? Koraalvelden, azuurblauwe zee, palmbomen en andere tropische vegetatie.
Wat kan zo'n langarmige, lui leunende zwarte bosaap zich nog meer wensen?

dinsdag 15 maart 2011

Air Terjun

Zoals het een tropisch eiland betaamt heeft Pulau Weh in haar jungle interieur een uiterst aantrekkelijke Air Terjun (Air = water, Terjun = vallen).
Het bijzondere aan dit exemplaar is de gratuit bijgeleverde bosnimf. Het is ons gelukt om haar stiekem te fotograferen terwijl ze haar dagelijkse bad neemt.
Kijk haar eens gracieus waden door de kristalheldere poel, gedrenkt in warme zonnestralen die door de bladeren van de regenwoudreuzen zijn gekrioeld.
Majestueus ontspruit zij met enkele soepele beweging uit het water om zich vervolgens te laten drogen op een rots. U begrijpt dat de rest van de foto's uit deze serie slechts voor privé-gebruik van een zeer select gezelschap geschikt zijn.