donderdag 7 juli 2011

Save the best for last

De laatste twee nachten van onze Nederlandse tour spendeerden we op/in Ed's oude nest. Moeders en Jan trakteerden ons op de laatste avond op een overheerlijke Hollandse koude visschotel.Terwijl iedereen het glas netjes heft in een toost, slurpt Ed alvast wat van zijn Chardonnay - de vlerk!
Roos gruwelt van dit concept: de haring aan de staart het ruime sop laten kiezen. Toch lieten we deze kans om op de valreep nog even de Hollandse Nieuwe te verorberen, niet ontnemen.

De Regeer Clan

Kent iedereen de prachtige Burcht in Leiden? Dan kent u wellicht ook de aanpalende uitspanning Het Koetshuis op de geriefelijke binnenplaats.
We worden altijd wat melancholisch van dergelijke relikwieën uit de oudheid.
Enfin, op de mooie zondag 3 juli sprak de Regeer clan aldaar af voor een gezamenlijk te nuttigen lunch. Kijk ze zitten het stel.
Wat nu? Een verborgen boodschap in een foto genomen vanuit een andere hoek? Op de achtergrond zien we duidelijk dat een slaperige Christusfiguur met paars t-shirt en aureool de gezellige en uitermate smakelijke lunch bijwoont.

Ed vijf jaar!

Vrijdag 1 juli bestond Ed Regeer Photography vijf jaar. Ed's eerste lustrum als fotograaf.
Een zooitje ballonnen rond Ed's homepage verhoogden de feeststemming. Ed was het zelf min of meer vergeten, halverwege de dag herinnerende hij het zich pas, fietsend over een Amsterdamse gracht.
Gelukkig lag er thuis een paparazzi te wachten om de eerste reactie te kunnen vastleggen.

Stadswandeling

Ed's pa Hans bereikte 19 maart jl. zijn AOW-leeftijd. Een mooie gelegenheid voor hem om samen met zijn lief Adriënne een prachtige reis te maken naar Indonesië. Een meet and greet in Zuidoost Azië zat er helaas voor ons niet in, we mistten ze op een haar ergens nabij Sumatra. Een dergelijke heugelijke leeftijd kan echter niet ongemerkt passeren. Dus deden we de verjaardag nog eens rustig over tijdens een Amsterdamse stadswandeling met appeltaart, borrel en diner. Onze persoonlijke gids Ed bracht ons volgens de VVV-route naar de mooiste plekjes in de Jordaan. Dit is het Hofje van Brienen op e Prinsengracht.
Bij het zien van deze uitleg op de gevel, verwachtten we niet een prachtig en muisstil hofje aan te treffen. Zo blijkt de Jordaan verschillende hofjes achter deuren en gevels te verbergen.
De bekende hals- en klokgevels van Amsterdam onder een on-Hollandse hemel.
Hans kon het niet laten om de hele dag rond te lopen met een Westertoren-hoedje.
Om toch nog een stukje Indonesië in deze ontmoeting te frummelen, poseert Shu hier naast een beeld van Eduard Douwes Dekker, schrijver van 'Max Havelaar, of de koffi-veilingen der Nederlandsche Handels-Maatschappy'. Enfin, het werd nog een mooie dag met lekker eten en drinken onder goed gezelschap.

Ontmoetingen

De maand juni stond in het teken van de ontmoeting met vriendjes, vriendinnetjes en familie. Allemaal blije gezichten en veel dezelfde foto's:
Shu en Ed lachen blij naar de camera van achter de keukentafel van hun gasthuis in Hoofddorp.
Fred's mama en Shu lachen blij naar de camera.
Shu en Saskia lachen blij naar de camera.
Randy, Ed, Fritjof en Harro lachen blij naar de camera in het Amsterdamse restaurant Thai Deum.
Shu en Maud lachen blij naar de camera in het Leiderdorpse Restaurant Brasserie Park.
Shu en Esther lachen blij naar de camera in ons heerlijke gasthuis aan het Stadionplein.
Zo af en toe fladdert er een uitzondering binnen. Hier leert Phille - oudste dochter van onze zeer geliefde Peter en Logaine - oom Ed voorlezen. Bovenstaande foto's tonen slechts een kleine greep uit de talloze ontmoetingen. Het was goed velen, maar helaas niet allen, weer in levende lijve te aanschouwen.

Anna's eerste groene cake

Zoals bekend is Shu gek op verrassingen, zowel als slachtoffer, alsook als dader.Dit keer had tante Shu een verrassing in petto voor haar jongste vriendinnetje.
Anna, het betreffende 'jongste vriendinnetje' wachtte ongedurig op de komst van tante Shu, onderwijl prevelend:'Waar blíjft ze nou?!'
Tante Shu bracht Anna een groene pandan cake. Anna zette vervolgens haar allerliefste en onschuldigste (lees: manipulatieve) blik op teneinde vóór het avondeten al te mogen snoepen van die aanlokkelijke cake.
Het lukte haar nog ook. Mama Moos gaf het correcte voorbeeld. Mooie kleine stukjes, netjes stuk voor stuk op te peuzelen.Maar toen mama even niet keek... zag Anna haar kans schoon.
Hopsa, met haar knuist in de cake en vol gas aanvallen!

Op audiëntie bij onze Shu

Net als serieuze meetings en vergaderingen moesten alle ontmoetingen met vrienden en familie strak in de agenda's worden ingepland. En omdat Shu (veel) meer mensen wilde zien, dan dat er dagdelen zijn waarin ze ingepland konden worden, restte er maar één oplossing.
Shu koos een centraal in de Randstad gelegen, typisch oud Hollandse lokatie langs de A4.
De befaamde Pannekoekenboerderij in Leiderdorp. Lars en Martijn kwamen als eerste langs voor een rendez vous (en een pannenkoekenlunch) met Shu. Na hun vertrek bleef Shu de hele middag hangen in de pannekoekenlucht om haar oude teamgenoten één voor één te zien binnendruppelen.Marike en Edith arriveerden stipt om 14:30 uur voor hun audiëntie. Ze zijn de hele middag gebleven en rondden een leuke dag af met een heerlijke pannenkoek. Michel stopte bij ons voor een drankje en vervolgde spoedig zijn weg naar zijn volgende borrel.
Ook Eric kwam langs en Saskia nam haar kids mee om even gedag te zeggen. Dat deed Ella over de telefoon, zij kon er door de drukte niet bij zijn.
Helaas meldde Resh zich ziek. Gelukkig heeft Shu hem op een later tijdstip nog ontmoet in Amsterdam, waar ze ook Saskia van Maris trof in de alom geprezen "De Taart Van Mijn Tante".

Jeff en Sara part II

Ergens afgelopen maand togen we naar het oude Volkskrantgebouw aan de Wibautstraat voor een lunch met onze keien Jeff en Sara, kent u ze nog? Bekend van de B tot aan de wonderenonderwaterwereld van ons geliefde Koh Tao.Voor een nadere introductie van die twee geven wij u een vinger.
De twee breinen achter veel moois wat uit de Bijlmer komt - we benne trots op ze.
De lunch was goed, het uitzicht nice en het gezelschap 'BEEST'!

Oerol

Oerol, was dat niet al heel lang geleden? Yep, het evenement vond plaats van 17 tot 26 juni jongstleden. Op uitnodiging van onze vrienden Rick en Ingrid reisden we af naar het mooie Terschelling voor het laatste weekend van het festival. Ingrid doet jaarlijks vrijwilligerswerk tijdens de eerste week van het festival, waardoor ze de ins en outs van Oerol volledig in de vingers heeft. Dat resulteerde voor ons in een extreem relaxt weekend. We hoefden slechts het tentje van Ed's pa op te zetten op het veldje voor vrijwilligers en de rest was geregeld: fietsen, voorstellingen, fijne eetgelegenheden en wat dies meer zei.
Al was dat opzetten van het tentje ingewikkeld genoeg voor onze stripheld.
Kijk dan wat een heerlijke blije eikels. Over links komt Rick en Ingrid keihard op de rechter.
Dit was de vrijdag. Een prachtige dag vol zon en typisch Hollandsche wolken.
Rick haalde nog wat grilled cheese nachos voor bij het bier of de wijn en het leven was mooi op het festivalterrein.
The day after the night before. Op de druilerige zaterdagochtend waren we vroeg op voor de verzorging van een ontbijt aan de tent. Partypoopers als we waren, waren we vrijdagavond vroeg onder de wol gegaan. Domweg moe van alle voorafgaande afspraken en het geren en gevlieg sinds we in Nederland aangekomen waren. Na wat rammelen aan de tent werden we binnen genodigd met onze ovenverse bollen en heerlijke smeersels.
Fotomomentje natuurlijk; aan het ontbijt in de voortent van Rick en Ingrid. De rest van de zaterdag slaan we fotografisch over, want we hadden ons onderwaterhuis voor de camera niet mee. De zaterdag kan samengevat worden met de steekwoorden: (mot)regen, fietsen, fijne vrienden, top voorstelling van naakte acteurs en deprimerend stuk dat sommigen noopt flauw te vallen.Door dus naar de stralende zondag. Shu zoekt tussen 1,7 miljoen fietsen de hare alvorens we vertrekken naar de volgende voorstelling.
Ingrid lijkt ietwat bedenkelijk te kijken, maar dat is de zon waarvoor ze haar ogen toeknijpt.
Ing en Shu wandelen door wat een bos lijkt te zijn, het is echter de geniale voorstelling van de Vereniging Natuurmomenten.
De vereniging stelt zich tot doel de waardering van natuur te verhogen. Dit doet zij enerzijds door de ervaring van natuurschoon te intensiveren en verbeteren, en anderzijds door de natuur zélf te verbeteren.
Met andere woorden: maak die suffe natuur interactief en modern, het valt immers tegenwoordig onder het ministerie van Economische zaken.
Boomleunstoelen waarin men volledig tot rust kan komen.
Zo hoor je tenminste eens een keer écht de geluiden van het bos.
Volledig geïnspireerd door het verhaal van de Vereniging Natuurmomenten verwachtte Ed dat dit schaap op niveau met hem zou kunnen communiceren.
Maar deze jongen zag geen heil in een colloqium met een dergelijk creatuur en verkoos zijn eigen weg.
Gelukkig had Ed nog wat aanspraak van zijn zeer goede vriend Rick. Kortom: een top weekend.