PADI Open Water dag 2

Na een ochtendje van ‘opsluiting’ in de klas voor het laatste theoriegedeelte van de cursus Open Water, mochten onze enthousiaste dames eindelijk met de boot mee hun eerste Open Water duik maken. 

Reikhalzend keken zij uit naar de plek waar zij straks voor het eerst het diepe blauw in mogen springen.

Aangekomen op het bovendek van Buddha View’s big boat voor de briefing, moest instructeur Bas eerst de conciërge bellen om een vreemd soort slingeraap uit het klaslokaal te laten verwijderen.

Het lijkt er even op dat de dames moesten helpen de boot voort te trekken naar een veilige parkeerplaats.

Bij nader inzien bleken de dames zich klaar te maken voor de eerste afdaling.

Zou Inge hier wat onwennig op zoek zijn naar haar favoriete Green Turtle of tóch naar haar evenwicht onderwater?

Kim wist al snel de camera te verleiden met een vrolijke lach.

Anne kon al twee nachten niet slapen van pure opwinding; eindelijk maakte ze haar eerste duik in zee.

En Manon, die als laatste bij deze enthousiaste meidenclub is aangesloten, vond het ook helemaal “okay”.

Tine uit Noorwegen is zowel boven als onder water de rustheid zelve.

Wat Bas – en alle duikinstructeurs – betreft, zijn alle Open Water studenten net zó leuk en enthousiast als deze vijf zeemeerminnen.

Wij willen whale shark, wij willen whale shark!

De afgelopen week werd al meerdere malen een whale shark gesignaleerd op Koh Tao's Chunpon Pinnacle. Vandaag was het onze eerste gelegenheid, sinds onze terugkomst op Koh Tao, om op Chumpon Pinnacle te duiken. Het zou toch wel heel toevallig zijn als wij vandaag al de whale shark zouden tegenkomen?!

En ja hoor, als je maar hard genoeg denkt: "Wij willen whale shark, wij willen whale shark!", dan komt hij vanzelf. Hij is echt zó cool!

Jarige jEd

In eerste instantie leek vandaag niet anders te beginnen dan alle andere vrije ochtenden op Koh Tao. Rond 06:00 uur staat Shu op en maakt zich klaar voor de dag. Een uurtje later hijst Ed zich ook uit zijn bed en wordt rustig wakker. Tóch viel het onze Ed op dat Shu nogal onrustig was deze morgen.

Om uur 08:00 zou namelijk Ed's fijne verjaardagtaart, inclusief verse café latte en cappuccino, bezorgd worden. Taarten in Azië smaken overigens allemaal hetzelfde: zeer boterig en vrij smakeloos zonder luchtig gebakken cake van binnen. Bovendien zijn de kaarsjes niet geheel zonder gevaar voor eigen leven.
'Fro my sweetheart'? Het overschrijven van een briefje is voor de meeste Aziaten ook een hele uitdaging. Maakt niet uit, het gaat om de gedachte.

PADI Open Water dag 1

Een paar dagen geleden meldden zich een aantal enthousiaste duikstudenten bij Buddha View Dive Resort voor een Open Water Cursus in het Nederlands. De uiterst ijverige studenten werden ingepland in een cursus die de volgende dag van start zou gaan.

De Nederlandse instructeur Bas nam de studenten met liefde onder zijn hoede. Bij het zien van deze zeer lieftallige dames, kon hij niet wachten om met hen alle vier in zee te gaan.
Steeds meer duikstudenten hebben voor aankomst op Koh Tao al e-learning gedaan, waardoor het theoriegedeelte van de Open Water Cursus, zeker voor de pientere Inge, een ‘eitje’ is.
De zwemtest van 200 meter zwemmen en 10 minuten drijven was bepaald geen straf voor de dames; in de zon is het momenteel namelijk 35+ C˚. En voor de papa’s, die langs de kant van het zwembad staan toe te kijken hoe de dames watertrappelen als ware het voor een zwemdiploma B, is het evenmin een zware straf.
Aangezien Bas graag de aandacht van de dames voor zichzelf wilde houden, stuurde hij Divemaster Ed steeds weer weg voor een boodschap: ‘Ed, haal jij effe een doosje bougie-vonkjes bij de afdeling 'Losse schroeven'?’
De oplettende kijker heeft ongetwijfeld gezien dat er een vijfde dame is aangeschoven. De Scandinavische Tine maakt deze Open Water cursusklas compleet en gelijk een stuk internationaler. In het restaurant van Buddha View werden de zwembad oefeningen één voor één met de dames doorgesproken.
Bij het demonstreren van de ‘buddy check’ blijkt het kameraadschap van Bas en Ed als nergens anders. De gehele riedel BCD, Weightbelt, Releases, Air, Final O.K., verloopt soepel en als vanzelf .
Hier lijkt het of Ed de meiden het water in duwt, maar in werkelijkheid helpt hij ze met hun ‘giant stride’. Een techniek waarmee je vanaf een grote duikboot makkelijk te water kan gaan.
Daarna volgden de eerste oefeningen in het ondiepe gedeelte van het zwembad – eerst maar eens boven water leren ademen door de regulator.
De dames, Anne en Inge, hadden de grootste lol onderwater en het ging allemaal helemaal ‘okay’.
Ook de oefeningen in het diepe gedeelte van het zwembad gingen allemaal soepeltjes en zonder problemen.
Er zat slechts een kleine kink in de kabel [lees: spastisch gespannen spier]. Bij één studente (Inge) schoot de kramp in haar teen, waardoor ze haar rechter vin uit moest trekken. Gelukkig heeft ze inmiddels geleerd hoe ze zelf haar kramp kan verwijderen in het water. Ed kon niet anders concluderen dat het hier een stel kanjers betreft en doopte de schatten: ‘Team Mermaid’.

We worden wereldberoemd

Twee jaar geleden maakten we al ons debuut door op de cover van het magazine 'Duiken' te verschijnen. Herinnert u het nog; het was dit plaatje:

Van links naar rechts: Shu, Valentijn en Yvonne [Foto: Ed Regeer]. Nu kan men wereldwijd via deze link een nieuw interview met Shu lezen.

Spetterend Songkran

Het was moeders Wilma al veel eerder opgevallen dat overal waar wij komen, er altijd wat te vieren valt. Deze keer vielen we wederom met ons neus in de boter. Voor de vierde keer dit jaar vierden we nieuwjaar; ditmaal de Thaise versie Songkran.

Bij de Thais komen er geen oliebollen, Chinese Drakendansen, of Indiase Holi-verf aan te pas. Ze luiden het nieuwe jaar in met liters water. Gisteren dook men overal, dus ook op ons geliefde Koh Tao, het jaar 2555 in.
De natte straten waren bezaaid met mensen die met water sjouwden.
Terwijl deze Aziatische schone voor de fotograaf poseerde, stond Shu in de rij om haar fles te vullen met water.
En dan kan het feestgevecht beginnen. Zoek iemand uit en bezorg hem een (koude) douche, opdat hij fris en schoon het nieuwe jaar in kan gaan. Een fijne manier om elkaar gelukkig nieuwjaar te wensen. Hier is Shu in gevecht met Marc Luxen, met wie ze vroeger op de middelbare school zat in Gouda.
Omdat Shu slechts gewapend was met een simpele waterfles en Marc beschikte over een Super Water Gun a.k.a. Supersoaker, schoot een barmhartige en strijdlustige feestganger Shu te hulp.
Deze vriendinnen lijken zeer geschikte kandidates voor de Miss Wet T-Shirt verkiezing - u hebt onze stem.
Maar een dergelijke mooie pose bleek lastig te handhaven toen er wat ijsblokjes werden toegevoegd aan het emmertje waarmee de dames in kwestie werden overgoten.
Gaat het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Deze jongeman werd ingezeept en in de waterbak gejonast.
Een laffe actie: deze geheel ongewapende 'Madonna-with-the-big-boobies' werd vanachter beschoten.
Sommigen onder ons kregen niet alles meer mee van het feestgedruis. Dat lag niet aan een slaapgebrek, als wel aan de zeer ruime inname van een geheel andere drank dan bronwater.
Maar het allerleukst blijft toch als er een open taxibus langskomt met Japanse toeristen van een high end resort. Dat smeekt natuurlijk om een guerrilla ambush aanval. Kort en goed: we waren weer allemaal 10 jaar oud en vurig gevangen in een heerlijk watergevecht.

Ehm, trimvest?

Geen enkele, ons bekende duikinstructeur is gek op het sjouwen van zijn of haar duiktas. In plaats van de tas mee te nemen naar de duikshop, laten ze liever hun tas achter op de duikboot, om die de volgende dag weer op te pikken. Wanneer een duikresort zoals Buddha View echter drie duikboten heeft - de small, medium en big boats - dan is het waarschijnlijk dat er ergens in het logistieke proces een foutje wordt gemaakt.

Vanochtend stond Ed vrolijk te assisteren bij de buddy check van deze Open Water studenten Mike en Joe, toen hij in een ooghoek een instructeur op zich af zag komen stormen.
Hij wist al snel hoe laat het was toen de betreffende instructeur met het nodige schaamrood op zijn kaken om een minuutje van Ed's tijd vroeg.
De instructeur had zijn duiktas op een andere boot laten liggen en vroeg of hij - aangezien Ed's taak in het water vandaag niet van groot belang was en hij als Divemaster vooral een faciliterende functie heeft - zijn trimvest mocht lenen. Ed stemde toe en dankzij de blije gezichten van de duikers dook zijn humeur niet volledig in het diepe.
Maar wanneer iedereen de ochtendduik aanvaart en, al dan niet geheel conform de PADI 'Giant stride' voorschriften, blij van boord springt, dan is het wel lastig om het feit dat je die ochtend om 06:15 uur opstond, even te vergeten.
Het gaf Ed echter de gelegenheid om wat spectaculaire plaatjes te schieten vanaf de boot, zoals deze van duikinstructeur Kipp, die een zeer eigen wijze van te water gaan heeft bedacht.
De grote grijns van instructeur Bas, met wie Ed eigenlijk de duik zou doen, maakt te allen tijde een hoop goed.
Terwijl een ieder is ondergedompeld in het zilte zout doet het bovendek wat eenzaam en verlaten aan.
Ook het benedendek oogt wat spookachtig met tanks die hunkerend en smachtend uitkijken naar een frisse duik.
Het enige voordeel van het overslaan van een duik is dat je de koffie-, thee-, koekjes-, en fruitcorner volledig voor jezelf hebt.
Uiteraard wilde de instructeur die zijn trimvest was vergeten liever anoniem blijven in deze weblog. Maar niets menselijks is Ed vreemd en een lichte wraaklust maakte zich van hem meester. Dus: het was instructeur James - links onderin beeld - die Ed's XL trimvest leende voor zijn Open Water cursusduik.

James - aan de boeilijn - zwemt in het te grote trimvest, maar is blij dat hij de duik succesvol heeft kunnen afronden, zonder zijn studenten teleur te stellen.

Naar Koh Tao toe

Voor de derde keer tijdens onze reis door Azië, vertrokken we vorige week naar Koh Tao. Ditmaal is het plan om drie maanden op het eiland te verblijven om wat PADI vervolgopleidingen te doen. En dus verlieten we Bangkok met de voor de kenners bekende vervoerder Lomprayah. Goed gehumeurd en met zeer veel zin, nestelden we ons in de riante fauteuils van de luxe touringcar die ons naar de pier in Chumpon zou brengen. Even voor middernacht werd er een ‘korte stop’ gemaakt. Ongeduldig heeft Shu een uur lopen ijsberen, nerveus wachtend op de traag pauzerende chauffeur.Net voor zonsopgang kwamen we aan bij de pier in Chumpon. Bij het zien van de twee Ferries aan het eind van de houten pier, begonnen onze harten sneller te kloppen.Eenmaal op de ferry is aan de kleur van de stickers die de passagiers op hun t-shirt dragen te zien naar welk eiland ze onderweg zijn. Met een roze sticker lijkt Ed te zijn ‘goedgekeurd’ voor Koh Tao.Het aankomen op de pier van Koh Tao, voelde als thuiskomen. Alles was weer als vanouds: de 7-eleven, de taxi chauffeurs, de duikboten die in de haven liggen, de pancake man en de fruit shake dames. Maar gelukkig is er bij Buddha View niet veel veranderd: het is alsof we in een warm bad stappen!

Shuba shopping Bangkok

Na vijf weken 'Incredible Kolkata' gegeten, geademd en geleefd te hebben, landden we weer op de Thaise Bangkok bodem. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat struinden we China Town af en doorkruisten de menig shopping mall om ons verblijf op Koh Tao de komende drie maanden prettiger te maken door de aanschaf van wat verbruiksartikelen.Hier loopt Shu door haar favoriete shopping mall: MBK.

Wellicht verklaart deze borduurwinkel Shu's voorkeur voor dit winkelcomplex.

Nieuwsgierig kijkt Shu om de hoek naar de grote naaimachine met de alle kleuren van de regenboog.

Zou haar borduuropdracht al klaar zijn?

De lieftallige dames van de winkel waren nog maar nét klaar met een zeer bijzonder stukje borduurwerk op een paar polo's.

Met het bedrijfstenue van Shuba Diving is Shu duidelijk klaar voor Koh Tao. Laat het duiken maar beginnen.