Met Maarten naar 'Nice'

Uiteraard moesten we lunchen met vriend Maarten; sushi in De Pijp in Amsterdam. Shu vertelde hem hoe wij aan het overwegen waren om - tijdens ons korte verblijf in Nederland - tijd vrij te maken om Yvonne en Valentijn te verrassen. Zij beheren namelijk het komend seizoen de camping Le Croque Loisirs in Zuid Frankrijk. Terwijl Maarten aandachtig het verhaal beluisterde, werd hij, tot grote vreugde van Shu, spontaan gestrikt als chauffeur.

Met dit bekende gebaar, zwoeren we de verrassing samen.
Om wat oude tijden op te halen, hebben we na de lunch een rondje over de Albert Cuijp gelopen.
In Grenòble hebben we de rit naar Zuid Frankrijk onderbroken met een overnachting in het Formule 1 hotel. Na het ontbijtje à €3,90 p/p - toch nog vier keer zo duur als in Indonesië - stapten we in de auto voor de laatste 140 kilometers naar de camping.

Een stuwmeer is voor Ed nog altijd een brug naar het verleden. De indrukwekkende bouwsels van de Franse kampeervakanties uit zijn jeugd.
"Huh, Alpe d'Huez 27 kilometer?" Maarten had van Shu's monoloog in het Sushi restaurant in de Pijp alleen de woorden 'Zuid Frankrijk' en 'Nice' opgevangen en onthouden. Dit is de kern: de camping van Valentijn en Yvonne ligt in Zuid Frankrijk zo'n 205 kilometer ten Noordwesten van Nice. In de Alpen dus.
Maarten dacht dus aan strand en flanerende meisjes in hippe bikini's en in het geheel niet aan bergtoppen met eeuwige sneeuw en eenzame reizigers beschermende Mariabeelden in kapelletjes.
Onze grote vriend had slechts korte broeken en t-shirts bij zich gestoken. Met een temperatuur van gemiddeld 9-10 graden toch nét effe te fris voor een behaaglijk gevoel.
So much for een Jet set, high class weekendje op the beach van Nice. Gewoon met al je kleren aan in twee slaapzakken op een luchtbedje op de vloer van de receptie van de camping.
Shu kreeg het dat weekend nooit meer warm, ondanks het thermo-ondergoed, de twee slaapzakken en het continue hopsen en springen.
Maar hier ging het natuurlijk allemaal om. Een heerlijk ontbijt met Franse broodjes en kazen met onze drie schatten van vrienden. Daarbij het uitzicht op de Alpen en geheel omringd door een overweldigende hoeveelheid frisse lucht. Dit hadden we voor geen goud willen missen.

Pa en A3n

Eenmaal in Nederland gaat een typisch Hollandsche lunch er natuurlijk wel in. Zelfgemaakte soep vooraf, Albert Heijn afbakbroodjes, verse Goudse kaas, de echte hagelslag, osseworst, rosbief, verse Hollandse aardbeien... hmmm.

De fotografe baalde dat ze eerst nog een foto moest maken, want ze wilde het liefst direct al aanvallen.
Ook hebben we kennisgemaakt met de nieuwe kater van pa Regeer, Tom.
Wat heerlijk om weer even bij jullie thuis te zijn, pa en A3n.

Vriendinnetjes

Shu's zestien maanden onderweg in Azië waren avontuurlijk en geweldig. Maar hoewel er regelmatig heen en weer is gemaild, gebeld en geskypt, gaat er natuurlijk niets boven heerlijk bijkletsen, knuffelen, lachen en soms zelfs traantjes wegpinken met vriendinnetjes in Nederland.Daarom sprak Shu af met Sas, die ze al bijna dertig jaar kent (wat worden ze oud!) bij een van hun vaste lunch plekken: Café restaurant Tof in Gouda.
Logeren bij Moos(ie) in haar nieuwe huis met tuin; ouderwets 'genieten'.
Ook kreeg Shu er een nieuwe vriendin bij: onze lieve kleine blonde sweetheart Anna, de dochter van Moos(ie).

Vakantie in Nederland

Eind mei hebben we redelijk stel op sprong besloten om per direct eventjes naar Nederland te gaan. Toen de tickets eenmaal geboekt waren, waren we niet meer te houden. We verheugden ons zó ontzettend om iedereen weer even te zien én - niet te vergeten - al onze lievelingskostjes te eten.

Geweldig om weer met Ed's familie te poseren op Schiphol en dan óók nog eens voor de Délifrance.

En wat een warm ontvangst bij moeders thuis; compleet met rozen en papieren spandoek!

Nederland dichterbij

Het is niet dat we zo'n bijzondere fan van IKEA zijn, maar bij het zien van deze Zweedse meubelgigant in Shenzhen - China, konden we het niet laten om wat van de Europese sfeer op te snuiven.

Om het helemaal compleet te maken, zijn we eerst in het restaurant gaan ontbijten.
Net als bij ieder ander filiaal, is het 2e kopje koffie gratis.
Hier zat Shu aan haar zevenentwintigste 2e kopje koffie.
Niet geheel onbevooroordeeld na de nodige liters IKEA cafeïne, voelden we ons écht onderdeel van de familie.Shu leest voor: "In China kost de wereldberoemde kast Billy net zoveel als in Europa."
Als u zó loopt, ziet u alles.
Zelfs Chinezen begrijpen de looprichting.
Deze IKEA tour heeft ons hartje toch iets sneller doen kloppen.

Serieus aan de slag!

Zoals in december afgesproken met meneer Fu, zouden wij dit voorjaar terugkomen om hem te helpen op het gebied van (Chinese) toerisme. Zo hebben wij wat marktonderzoek op het gebied van rondvaarten op luxe jachten rondom het eiland Hainan gedaan. Als voorproefje van zo'n luxe boottocht, had meneer Fu wat personeel, vrienden en familie uitgenodigd op één van zijn jachten.

Dit is meneer Fu; de uiterst sympathieke man in zijn eeuwige donkerblauwe polo-shirts en cargo-broeken.
Dit is Shu en haar eeuwige favorite bezigheid: eten.
Dit is meneer Yip, één van de chauffeurs van meneer Fu. En laat nou blijken dat meneer Yip's vader Shu's vader kent van héél lang geleden. Zij zijn namelijk van hetzelfde geboortedorp in Dongguan..wat is de wereld toch klein hè?!
Een mooi contrast: netjes de schoenen uit om de boot schoon te houden, maakt niet uit hoe vies het er buiten is.

Meneer Fu bezit in totaal bij de laatste telling circa 17 boten. Dit is een klein maar fijn exemplaar.
De partyboot. Super shape dubbeldekker catamaran style.
De barbecue kok straalde terwijl hij de gamba's, krabben en ordinaire kippenpoten omdraaide.
Shu wederom aan het eten...
Een lekker setje. Links de manager van de golfbaan, daarnaast de chauffeur van Fu en tenslotte onze vriend Wangrong; de contactpersoon voor alles inzake de bootjes en tevens fotomodel(?).
Daarachter ligt het grootste exemplaar. Die blauwe is maar liefst 36 meter. Wat moet je er mee, er is immers geen parkeerplek te vinden!

Om af te sluiten nog een plaatje van onze vriend Fu.

Liefdadigheidswerk

Met enige regelmaat wordt er vanuit het bedrijf van Yi Ha liefdadigheidswerk gedaan. De werknemers van Excellent Gas kunnen zich opgeven om als vrijwilligers hun vrije zaterdagmiddag op te offeren. Als beloning krijgen zij per uur een aantal punten die uiteindelijk kunnen resulteren in een leidinggevende functie in het vrijwilligerswerk. Wij brachten met de vrijwilligers een bezoek aan een bejaardentehuis.

Deze dame op leeftijd met gouden/zilveren tand was blij met onze komst en nam gretig de traktatie van het bedrijf - een tasje met fruit - in ontvangst. Na het uitdelen van de lekkernijen werden we in schoonmaak ploegen opgedeeld. Sommigen lapten de ramen, anderen maakten de binnentuin aan kant.
Hier staat Nono, het zoontje van Michelle, een beetje te niksen, of zou hij oefenen voor de positie van voorman?
Om de ouderen te animeren - lees: voorzien van een kakofonie van herrie en drukte - werd er door ons op de maat van een Chinese stamper de polonaise gelopen.
De enige mannelijke bejaarde van het gezelschap - rechts in beeld - nam graag de microfoon ter hand om de aanwezige dames met een prachtige ballade in vervoering te brengen.
Nono bleek een beetje verlegen te zijn in de nabijheid van zijn zangpartner.
Na wat oefenen voor de camera achtte hij zijn verleidelijke knipoog onontkoombaar onweerstaanbaar.
De dame in kwestie was echter uitermate geconcentreerd met haar zangtaak bezig en liet zich niet afleiden.
Dit is de jonkvrouw die Nono's achtjarige hart sneller deed kloppen. Een plaatje.

Food, food... food!

En wat is het allerbelangrijkste voor Chinezen? Eten! En dan natuurlijk het liefst niet alleen, maar met zo veel mogelijk disgenoten.

Je kan gezellig in huiselijke kring gaan barbecuen, zoals hier bij Sansan's ouders. Michelle draait hier nog wat worsten om.

Of je neemt met een klein gezelschap in een (Thais) restaurant plaats aan de kenmerkende ronde tafel. Hierboven van links naar rechts: Yi Ha en haar chauffeur, Lanlan, Sansan, Michelle en Ed met het cameratasje.
Of je stuurt op zondagochtend je grootvader om 05:30 uur op pad om een plekje voor de hele familie te reserveren in het plaatselijke theehuis, waarna je zelf om een uurtje of 10:00 komt aanwaaien.

Terug in China

Na ons Paasontbijt in Kuala Lumpur zijn we doorgevlogen naar Guangzhou in China. Daar waren we in december al een paar dagen geweest, maar dit keer verbleven we bij een van Shu's duikstudenten; de lieftallige Tina.

Tina en Shu op de binnenplaats van de beroemde Chen Clan Academy.
Die dag bleek een groep fotohobbyisten aanwezig die zich botvierden op een traditioneel geklede schone Chinese.

Wat ze echter over het oog zagen was dit lieftallige stel: Shu en het prinsesje van Guangzhou.
Het toeval wilde dat er nog een duikstudent van Shu in Guangzhou was: Chenlu die onlangs divemaster is geworden. We togen dus gezamenlijk naar een restaurant voor een gedeeld diner. Zou er iets moois tussen die twee kunnen opbloeien?
De Guangzhou TV toren hadden wij al eerder gezien. Maar van onderen en bij daglicht ziet hij er toch anders uit.
Dit waterige zonnetje is heel typerend voor de Chinese namiddag; een fijn moment van de dag.