Tagong Caoyuan

Wie zegt dat wij niet regelmatig vroeg de veren uit moeten zoals de gewone werkende man? Sterker nog, wij staan door onmogelijke vertrektijden van bussen, boten en vliegtuigen vaker voor 06:00 uur op dan Jan Modaal. Zo ontdeden we ons onlangs al om 04:30 uur van ons dekbedje om de bus te pakken naar Tagong Caoyuan.

Fruitrovers

Na alle inspanningen door wind en mist, van diepe dalen tot hoge bergtoppen, waren we toe aan wat extra vitamientjes. Laten we nou nét op de terugweg richting Kangding langs verdacht opgestelde frambozenstruiken rijden.

Geïnspireerd door de zojuist bezochte Yajia Love Sea, hielp Ed met een acrobatische wip Shu de richel op.

Zo kon Shu alle rijpe vruchtjes van de hoger gelegen takken plukken.

Terwijl Ed de overheerlijke frambozen vanaf de weg direct kon verorberen.

Yajia Love Sea

Opgetogen en vol vurige verwachtingen stapten we in downtown Kangding hand in hand in een privé minibus op weg naar de bron: Yajia Love Sea.

Shu checkt nog even op het bord bij de ingang van het Love Sea park of er in de 'huisregels' nog dubieuze zaken staan vermeld over het openlijk bedrijven van het één of ander.

De bezoeker van het park wordt langs een donker bospad naar de bron gevoerd.

Gelukkig is het pad naar de liefde gezegend met de Lung Ta vlaggen.

Bij het zien van deze foto voelt u ongetwijfeld ook de aantrekkingskracht van deze bron van liefde.

Onze conclusie is dat de echte liefde ligt verborgen in een stil, gedeeld moment van pure schoonheid.

Red Rock Park

Red Rock Park nabij Kangding is het grootste rode stenen strand van Azië. Door een chemische reactie met algen, waarnaar nog onderzoek wordt gedaan, krijgen de stenen langs de rivierbanken van de Yajiageng een roestrode kleur.

Vanaf dit uitkijkpunt lijkt de rode rivierbedding op een stroom van lava.

Eenmaal afgedaald tot de rivierbedding, merken we hoe immens en hoe onnatuurlijk rood het stenen strand is.

De kleur rood, die staat voor de kleur van de liefde, trekt niet alleen veel binnenlandse en buitenlandse toeristen, maar ook Chinese bergpaarden.

Wellicht dat dit de kerstkaart wordt voor het komende jaar: alle liefde voor 2012.

Lung Ta gebedsvlaggen

Denk je aan Tibet, dan denk je al snel aan die wapperende vlaggetjes op hoge bergpassen. Het zijn Lung Ta gebedsvlaggen. Ze worden gebruikt om het gebied waarin ze wapperen te zegenen. Op de veel gekleurde vlaggetjes staan gebeden gedrukt die door de wind de wereld worden ingefluisterd.
Aangezien we op een steenworp afstand van Tibet verblijven, komen we de vlaggetjes dagelijks tegen. Deze zijn zeer tactisch opgehangen boven een snel stromende rivier, zodat de gebeden ook nog eens met het water worden meegevoerd.

Dit is de ingang naar de plaatselijke temple in Kangding. Kruip door, sluip door tussen de vlaggen door.

Tijdens een meditatieve wandeling over een heilige berg voert de omgeving je al snel terug naar vroeger; je 5e verjaardag, de lagere school, jouw stoel versierd met gekleurde slingers.

Shu werkt zich, met grote grijns, in het zweet de berg op. De vlaggetjes doen veel goeds, want naast het verspreiden van gebeden maken ze je gewoonweg blij.

Yaks in the mist

De Yak werd al eerder als marktwaar getoond en zoals beloofd laten we het dier ook in levende lijve zien.

Huh, waar dan? Die zwarte propjes in het weiland?

Ja, kijk maar. Ze heten in het Chinees Maonui en dat betekent 'harige koe'.

Dit is zeker geen Yak in de mist, maar misschien herinnert u zich de film Gorillas in the Mist nog.

En dan willen we u er ook nog even op wijzen dat deze lieve knuffelrunderen niet op een willekeurig weilandje te zien zijn, maar op 3830 meter hoogte.

Dengba Hostel

Zoals we eerder meldden hadden we tot voor kort niet echt een reisplan voor de laatste maand China. Dat resulteert meestal in langere zoektochten (lees: gezeul met (rug)tassen) naar geschikte, leuke en/of schone slaapplaatsen. Wij kwamen tamelijk onvoorbereid naar Kangding. Na vluchtig de verouderde reisgids te hebben geraadpleegd hadden we slechts een drietal namen van hostels in het aantekenboek kunnen noteren. We eindigden na een lange en vertraagde busreis in Dengba Hostel. We werden uitermate hartelijk ontvangen door een lieve dame en de knusse receptie, waar de hele dag vele gezinsleden in en uit lopen, was veelbelovend, alsmede de kamerprijs: acht Euro per nacht. Het bleek een soort herberg met binnenplaatsje waar een gezin een heel stel kamers verhuurt, voornamelijk aan 'locals'. Klinkt nog steeds goed, toch? Alleen onze suite was niet op Ed's formaat bedacht. Het was leuk voor een nacht, maar na gewekt te worden door rochelende en winden latende medegasten in de aanpalende ietwat te ranzige douche-toilet hielden wij het voor gezien. Voor drie euro per nacht extra zochten wij ons heil elders.

Kangding

De eerste stop na Chengdu was Kangding, city of love songs. We horen u denken: 'Wat is dat voor een zoetsappig dorp', maar niets is minder waar. Het is een rauwe nederzetting in een vallei tussen 3500+ meter hoge bergen. Die verstrengeling met liefdesliedjes hebben ze te danken aan het feit dat het omliggende gebied met zijn bergmeren, vergezichten en flora en fauna menig zwijmelend schrijver van songteksten heeft geïnspireerd. Gewoon grijze flats met tralies voor de ramen, niks geen roze liefdesnestjes en luchtkastelen in dit dorp. Als enige opsmuk zien we overal de Tibetaanse gebedsvlaggen, maar daarover later meer.We zitten hier op het grensgebied tussen de Han Chinezen en de Tibetanen. Overal tref je hier elementen van de Tibetaanse levenswijze, zoals deze XL gebedsmolen in de Jing'an tempel. En zo ziet de tempel er van binnen uit. Je kan - volgens de Chinezen - veel over die Tibetanen zeggen, maar ze zijn in ieder geval heerlijk kleurrijk. Ook de eetgewoonten in deze streek zijn Tibetaans. Aardig voorbeeld is deze marktman. Hij spuwt weliswaar de algemeen gebruikelijke Chinese zonnebloempitten uit, maar zijn handelswaar wijst naar een Tibetaanse graslandbewoner; de yak. U weet wel, een yak, zo'n langharige koe met grote horens. In delen ziet hij er zo uit. We zien hem op dit weblog later vast nog wel eens een keer in oorspronkelijke staat.

Sichuan

We reizen nu dus door het Westen van China, de provincie Sichuan om precies te zijn. We hadden een hele tijd geleden al een ticket geboekt vanuit Beijing naar de hoofdstad van de provincie Sichuan, Chengdu. We waren alleen eigenlijk een beetje kwijt wat we hier ook al weer van plan waren te gaan doen. Kortom, we waren reisplanloos.
In ons hotel in Chengdu hebben we binnen een minuut of vijf een route opgesteld voor de komende vier weken China. Het komt neer op een aardig stukkie bergen, met hier en daar een Shangri-La en wat minderheden.Enfin, jullie zitten vast al weer op het puntje van de weblog-volgers-stoel. Het belooft immers wat moois. Hopelijk kunnen we jullie van dienst blijven zijn met veel super posts, maar lieve kijkbuiskonijnen, we zijn hier qua internet in wat minder ontwikkeld gebied, dus hou jullie vingers gekruist.

Kung Fu Panda 3 in opleiding

Na een ochtendje in de keuken te hebben gekeken van Chengdu Research Base of Giant Panda Breeding, begrijpen we dat de échte Kong Fu Panda opleiding van een behoorlijk pittig kaliber is.

Elke dag moet er stevig worden gegeten om de nodige voedingswaarde binnen te krijgen. 99% van de voeding van een reuzenpanda bestaat uit bamboe. Aangezien bamboe weinig voedingswaarde heeft, houdt een reuzenpanda zich gemiddeld twaalf uur per dag bezig met eten.
De rest van zijn etmaal moet de kandidaat besteden aan achthonderdachtentachtig (geluksgetal) keer opdrukken.
Twee uur in volledige zen mediterend balanceren op drie poten.
Drie uur non-stop sparren met mede-Kung Fu panda's in opleiding.
En uiteraard uitrusten en slapen.
Slechts weinig tijd is er voor een eventuele Kong Fu panda in spe om even te dollen of verstoppertje te spelen.
Maar een enkel keertje...kiekeboe!
Terwijl de grotere zwart-wit broeders buiten hard aan het trainen zijn, worden hier in de nursery de allerkleinste pupillen verzorgd.
Deze kleine dreumes ligt in de couveuse al de eerste Kong Fu oefeningen te doen; het bekende bottom-up-bruggetje.
En de benjamin van het stel ligt zelfs al op zijn buik 'side kicks' te maken. Waarschijnlijk is nét een paar dagen geleden de nieuwe Kong Fu Panda 3 op de wereld gezet.