OW cursus team China

Wie denkt dat duiken voor luie mensen is, heeft het mooi mis. Om deel te nemen aan de ochtendduiken, dient men zich namelijk stipt om 07:15 uur bij Buddha View Resort te melden. Op dat tijdstip stonden deze week de drie studenten van Shu paraat om hun Open Water (OW) duik 3 en 4 te maken.

Team China had er duidelijk veel zin in en ook onze Ed leek, blijkens zijn uitgestoken tong, geconcentreerd bezig te zijn met zijn taken als assistent.

Naast het vroeg opstaan om te duiken staat ook nog de ochtendgymnastiek op het menu. Terwijl Hema – met het verlate Koninginnedag-tenu - al op Buddha View’s big boat sprong, stond Cici – gehuld in de bloemetjesjurk – te bedenken hoe zij op de boot zou klimmen. 

Zodra we op de boot arriveren is het eerste wat er te doen staat, het optuigen van onze duikuitrusting.

Terwijl anderen het vroege opstaan van die ochtend compenseren, geeft Shu haar briefing aan team China.

Bijna bij duikstek Chumpon Pinnacle aangekomen, maakt het Chinese team zich klaar voor de frisse [lees: 30 graden Celcius warme] ochtendduik.

Op aanwijzing van Shu, kijkt Hema hier keurig recht naar de horizon, zodat het te water gaan niet eindigt in een ‘head first’-sprong.

De foto laat nog nét het moment zien dat Cici keurig haar masker vasthield. Eén seconde later, bij het springen in het water, vlogen haar handen in de lucht met als gevolg dat het masker bijna naar de zeebodem was gezonken.

Als trouwe sektariërs volgden Hema, Vincon en Cici instructeur Shu op de vin.

Het zicht was super helder – wel zo’n 30 meter – en overal was vis, vis en nog eens heel veel vis.

Helaas voor team China, die het te druk had met het beheersen van de juiste duiktechnieken, is deze mooie en hier weinig voorkomende zeeslak aan hun aandacht voorbij gegaan.

Eenmaal aangekomen op 5 meter voor de veiligheidsstop, was er wel aandacht voor de camera. Naast de duiktechnieken moet team China alleen nog even leren synchroon te ademen tijdens het poseren.

Opleiding MSDT

Over enkele dagen begint de Instructor Development Course (IDC) van de maand mei bij Buddha View Dive Resort. Om deel te nemen aan deze IDC voor Staff Instructor, moest Shu eerst haar opleiding tot Master Scuba Diving Trainer (MSDT) afronden. In dat kader is Shu inmiddels afgetekend als instructeur van de specialties Oxygen Provider, Deep Diver, Wreck Diver en Underwater Naturalist.

De specialty die het rijtje van minimaal vijf compleet maakt, is Nitrox Diver. Deze speciaal gemarkeerde Nitrox (verrijkt lucht) tanks staan ongeduldig op de boot te wachten te water gelaten te worden. 

Instructeur Sally laat hier zien hoe speciale procedures voorafgaan aan het gebruik van Nitrox. Het meetinstrument om het exacte percentage zuurstof in de Nitrox tanks te meten, leek lastig te kalibreren. Er moesten zelfs oren aan te pas komen om de klus te klaren. 

In tegenstelling tot hetgeen Shu’s blik doet vermoeden, weet ze nu weer wat meer over Nitrox duiken. De Nitrox specialty kon voor Shu worden afgetekend en de weg lijkt nu vrij voor de opleiding tot Staff Instructor.

Arnold

We hadden al eerder een totaal verwend kattenbeest in ons voormalig huis op Koh Tao. De charmante dame was bekend onder de veelzeggende naam Poopsie en werd in een eerdere post aan u voorgesteld.

Herkent u deze grijze showpoes nog – nee, niet Shu, maar de langharige fluffy dame met groene ogen. Onze oude prinses Poopsie is met een nichtje van de eigenaar van ons oude huis vertrokken naar het vaste land.

We hebben een nieuw exemplaar op de kop kunnen tikken. Alleen is deze leenkat een heel stuk minder actief [lees: hij haalt met veel gemak zijn broodnodige 16 uur slaap per dag].

Hij komt af en toe miauwend als een kat in het nauw bij ons appartement aanwaaien en stort zich na genuttigd diner voldaan ter aarde of op de sofa. Hij wordt op zijn vroegst weer wakker wanneer zijn maag onrustig begint te knorren.

We noemen hem Arnold – vanwege zijn zwarte nek en het feit dat hij, ondanks zijn flegmatieke levensstijl, beschikt over een breedgeschouderde en extreem flexibele fysiek.

Shu's eigen handeltje

Chinese vrouwen zijn van mening dat een vrouw tijdens haar menstruatie zich zeer rustig moet houden, dus niet te veel bewegen en vooral niet sporten en al helemaal niet zwemmen of duiken. Al snel bracht deze denkwijze - die Shu in haar portemonnee als duikinstructeur snijdt - Shu op een briljant idee.

Shu kocht in Kuala Lumpur en Bangkok bij verschillende groothandels interessante handelswaar in tegen mooie bodemprijzen. 

In Koh Tao aangekomen was het een kwestie van de 'wattenstaafjes' in de schattige buideltjes verpakken.

Tegen een leuk prijsje - uiteraard met winst voor Shu - brengt ze deze handige 'dingen' (blijft voor de Chinees toch nog een beetje een taboe) aan de vrouw. De uitleg over het gebruik van deze beste vriendjes, gaat dan ook altijd gepaard met de nodige hilariteit. Tja, de Chinese handelsgeest is er moeilijk uit te slaan bij onze Shu en ze is niet voor niets sales manager geweest.

Lang leve Bea

De dag waarop Ed Nederland, en Amsterdam in het bijzonder, het meest mist, is Koninginnedag. We zitten hier wel veel op een boot, alleen is hier nergens een gracht te vinden en schallen Dré noch de drie J's hier over de bootboxen. Hoewel we heel ver van huis zijn, konden we onze lieve Bea uiteraard niet in de kou laten staan door deze dag geruisloos aan ons voorbij te laten gaan. 

Shu haalde haar zelfgehaakte oranje bikini en bijpassende kroon uit de kast en we togen op pad voor twee frisse ochtend duiken in de Golf van Thailand.

Je dacht dat de attributen slechts op de boot werden gedragen? Een Hollander ben je in hart en nieren, dus ook op diepte! 

Uiteraard rekenen we op deze feestelijke dag de oranje Butterfly fish tot onze favorieten koraalvissen. 

Na het duiken spraken we af om de Buddha on the Beach Bar in oranje stijl te versieren. Tot groot vermaak van de manager van de bar, Darren, die altijd in is voor een feestje, namen de Hollanders rap de toko over. 

De aanwezige Nederlanders werden geronseld om te helpen de 100 oranje ballonnen op te blazen. Vooral de hierboven afgebeelde Groningse afvaardiging, bestaande uit de Jilke, Rense en Nienke, bleek een prima blazers ensemble - ze namen een aanzienlijk deel van de ballonnen voor hun rekening. 

Enkele van Shu's Chinese klanten lieten zich met liefde beschilderen door de Nederlandse Divemaster Trainnee Rianne. Met een keur aan mogelijke oranje figuren - molens, vlaggetjes, sterren en appeltjes - deed zij een ronde langs de aanwezige duikers.

Frank - zijn Westerse naam - kreeg, als ware hij een operazanger in de traditionele Kantonese opera, een paar vette wenkbrauwen aangezet. Normaliter zijn ze diep zwart, maar zeg nou zelf, oranje is toch veel flitsender?

Ma - zijn Chinese naam - was iets minder overtuigd van de noodzaak van zoveel oranje. Maar sportief als hij is liet hij toe dat Rianne ook zijn gezicht gebruikte om haar kunstnijverheid aan een ieder ten toon te spreiden. 

De Chinezen kalligrafeerden op hun beurt een paar knappe karakters op Shu's gespierde arm. Er staat iets in de trend van: 'Nederland is geweldig'.

Om de goede internationale betrekkingen nog maar eens te bevestigen, moest er uiteraard een groepsfoto gemaakt worden. 

Maar we moesten natuurlijk ook met zijn tweeën op de plaat. Wat volgde was een ingewikkelde pose waarbij één van ons - we noemen geen namen - nogal nadrukkelijk in beeld trachtte te geraken; hetgeen uiteraard lukte. 

Wilhelmus van Nassouwe, ben ick van Duytschen bloet. Ook onze Duitse achtergrond verloochenen we natuurlijk niet, we poseren graag even voor de oranje Jägermeister vlag: proost! 

De enige die de Oranjebitter en andere spraakwaters aan haar scherpe neus voorbij liet gaan, was Buddha View's hond Pepsi. Blij met haar gehaakte halsband met fleurige bloem, viel ze ondanks de Hollandse muziek in de bar in een diepe slaap met dromen van koekhappen en sjoelen met hamburgers.

Willie de walvishaai

Gisteren stond wederom Chumpon Pinnacle als duikbestemming bij Buddja View op het bord. Aangezien Ed vorige week op dezelfde duikstek al de walvishaai had gezien, was hij ervan overtuigd dat zijn grote vriend niet wéér daar zou zijn.

Nog geen kwartier na de afdaling bij Chumpon en inmiddels op 18 meter diepte, zag Shu plotseling een donkere schaduw boven haar verschijnen [red: een schaduw waar men in Den Haag dezer dagen zo gemakkelijk overheen lijkt te stappen].

En wat bleek bij het omhoog kijken? Willie de walvishaai!

Op dat zelfde moment zwom één van Shu’s klanten direct achter Willie aan om hem te fotograferen, terwijl twee andere klanten ineens met behoorlijke vaart begonnen op te stijgen. En Shu had nog zó in haar briefing uitgelegd bij elkaar te blijven en niet als malloten achter de walvishaai aan te zwemmen.

Kortom, Shu, die het te druk had om iedereen weer bij elkaar te krijgen en de duik veilig voort te zetten, heeft weinig meer van onze grote vriend meegekregen.

Maar goed, “ieder nadeel heb z’n voordeel” zou iemand zeggen. Ed en Shu beschikken nu wel over een paar mooie plaatjes van Willie.

PADI AOW PPB

Na de wrakduik volgde de vijfde duik van de Advanced Open Water cursus voor onze lieftallige dames. Eenduidig wilde Team ‘Mermaid’ het neutraal drijfvermogen beter leren beheersen. Met veel zin en moed sprongen ze zodoende bij duikstek Twins te water voor de ‘AOW Peak Performance Buoyancy (PPB)' duik. 

Bij het zien van een kleine demonstratie van een oefening door instructeur Bas, dachten de meiden in eerste instantie aan een prima imitatie van een spartelende neerstortende helikopter.

Maar al snel konden de dames het kunstje van ‘ondersteboven hangend drie loodblokjes omtikken met je ademautomaat’ schadeloos en (bijna) geheel zonder handen nabootsen. Aan het eind van de duik moesten Bas en Ed hun maskers menig maal klaren. Ze grienden tranen met tuiten - waardoor hun maskers continue volliepen - bij de gedachte dat het al weer de laatste AOW cursusduik was voor de meiden en dat een afscheid met rasse schreden naderde. Liefdevol stelden de schatten hun instructeur en zijn assistent echter gerust en beloofden hen weldra (binnen een week of twee) terug te komen naar Koh Tao voor wat extra duiken.

PADI AOW Wrakduik

Na de verplichte diepe duik en de navigatieduik heeft de PADI Advanced Open Water cursist nog drie duiken tegoed. Team ‘Mermaid’ koos als derde duik de nachtduik uit. Van de mooie octopus die werd gespot en de prachtige sterrenhemel bij beëindiging van de nachtduik, moeten jullie zelf maar een plaatje bij denken. Over de vierde duik zullen wij jullie hieronder van beeldmateriaal voorzien.

Rondom Koh Tao kan er op verschillende wrakken worden gedoken. Het wrak Sattakut is vanwege zijn ligging – tussen 20m en 30m - zeer geschikt voor Advanced Open Water cursisten.

De Sattakut , die men in juni 2011 naar de bodem heeft laten zinken, is het jongste wrak van Koh Tao. Al snel werd dit wrak één van Koh Tao’s populairste duikstekken.

Dit bijna 50 meter lange oorlogsschip werd in de WO II door de Amerikaanse marine gebruikt tijdens de bezetting van de Japanse eilanden.

Voorzichtig en beheerst zwemmen de dames door het brede open gedeelte van de Sattakut. 

Na het bezoek aan de Sattakut wordt er richting het noorden gezwommen naar de daarnaast gelegen duikstek Hin Pee Wee. 

Hin Pee Wee is door de aanwezigheid van de Sattakut een nieuwe duikstek van Koh Tao geworden.

Het bestaat uit een aantal mooie koraalformaties met veel leven er omheen.

Bovendien is het zicht er op dit moment uitzonderlijk goed – zo’n 20 meter. 

Voor instructeur Bas is het een ‘makkie’ deze enthousiaste meiden mee uit duiken te nemen.

Nog even 3 minuten wachten op 5 meter tijdens de veiligheidsstop voordat de meisjes boven water enthousiast kunnen uitspreken hoe leuk ze het vonden.

PADI AOW Navigatieduik

Geen van de leden van Team Mermaid stopte na het volbrengen van hun Open Water cursus. Ze gingen allen gelijk op voor hun PADI Advanced Open Water (AOW) certificaat. De enige voorwaarde was dat Bas weer voor instructeur zou spelen en Ed zich ook weer bij de groep zou aansluiten als manusje van alles.

Ook Shu werd van harte uitgenodigd om een duikje mee te wagen. En met succes, want op de verplichte diepe duik zag de groep inclusief Shu de walvishaai, waarover we in een eerdere post al berichtten.

De tweede verplichte duik in de PADI AOW cursus is de navigatieduik. De meisjes hadden iets meer moeite met het gegeven 'kompas' en ze hadden een heel ander idee bij het concept ‘de juiste richting’. Het resultaat was verdwaasde blikken en geschud met ‘niet werkende’ kompassen. Maar de lol was er niet minder om. 

Gelukkig viel er na de verplichte navigatie-oefeningen nog wat moois te zien tijdens de duik op Twins, zoals deze trigger fish die speelde met zijn eten; een dichte schelp. Hij had wel trek in paella met kokkels, of wat te denken van in witte wijn gestoomde kokkels? Het probleem schuilt echter in het openen van de schelpen.

PADI Open Water dag 3

We gaan nog even terug in de tijd om de blogreeks over de PADI Open Water cursus van ‘Team Mermaid’ af te ronden. We hadden dag 1 en dag 2 achter de rug en hadden er nog één tegoed. De wekkertjes gingen vroeg en de dames meldden zich keurig om 07:15 uur bij de duikschool Buddha View om vol overgave de laatste dag in te duiken.

Ondanks het ongekend vroege uur was er geen spoortje slecht ochtendhumeur bij de meiden te bekennen, zelfs niet toen ze zich de klamme en kleffe wetsuits in moesten wurmen.

Met een frisse en fruitige plons doken we het blauw in. Wat the middle of nowhere lijkt, is in werklelijkheid de prachtige duiksite Southwest Pinnacle.

Zonder problemen daalden we af naar duistere en mysterieuze diepten. Bas ging voorop en leidde de groep langs Boxer Shrimps, Moray Eels en Giant Groupers.

Even een klein compliment voor Inge. Enkele jaren geleden kreeg ze vlekken in haar nek bij de gedachte aan zwemmen in water waarin ook vissen verkeren. Nu dartelt ze net zo makkelijk dwars door een school van die glibbers heen.

De safety stop op vijf meter bood Ed een uitgelezen kans om de chickies mooi te vereeuwigen in hun strakke duikpakken en met hun vreemde wuivende kapsels.

De 2^e en laatste duik van de dag was gelijk de 4^e en laatste duik van de cursus – volgt u het nog? We mochten naar White Rock waar we top omstandigheden troffen met zicht tot 30 meter.

Team mermaid moest nog een klein aantal oefeningen afhandelen, zoals het onder water af en weer opzetten van het masker, maar dat verliep uiteraard geheel zonder problemen; had u anders verwacht?

Het was een top PADI Open Water cursus. Voor zowel instructeur Bas, als zijn assistent, Divemaster Ed was het een waar genoegen om de meiden te introduceren in de wondere onderwater wereld. Het afscheid van de schatten kon gelukkig nog even worden uitgesteld, want ze schreven zich en masse in voor de volgende PADI opleiding: Advanced Open Water.